STORJ (که به عنوان “ذخیره سازی” تلفظ می شود) خود را به عنوان یک راه حل غیر متمرکز برای ذخیره سازی فایل که دارای مزایای ذخیره سازی مبتنی بر ابر و فناوری بلاکچین است ترکیب می کند. در قلب پروژه ، شبکه Storj قرار دارد که از جمله موارد دیگر ، به کاربران امکان می دهد فضای دیسک رایگان خود را برای اجاره قرار دهند. کاربرانی که ملزم به ذخیره پرونده ها و دارایی های آنلاین هستند می توانند به شبکه Storj دسترسی داشته باشند و منابع ذخیره سازی موجود را از اجاره دهندگان این اکوسیستم (“کشاورزان”) اجاره کنند. پرداخت با توکن STORJ بر روی بلاکچین انجام می شود و استفاده از آنها قرار است کاربران را تشویق کند تا به نوعی از ارائه دهندگان ذخیره سازی ابری در مقیاس کوچک تبدیل شوند.

تیم و رقبا

پروژه منبع باز Storj در سال ۲۰۱۴ آغاز شد ، در حالی که ICO در ماه مه ۲۰۱۷ برگزار شد. این پروژه نام خود را با شرکت Storj Labs که توسط بنیانگذار:

CSO Shawn Wilkenson، Ben Golub و جان Quinn  و فیلیپ هاچینز

تیم اصلی حدود ۴۵ عضو با سوابق حرفه ای مختلف از استخراج بیت کوین گرفته تا مدیریت استارتاپ ها دارد.

علاوه بر ارائه دهندگان فضای ذخیره سازی ابری مانند Dropbox ، Google Drive و OneDrive ، رقبای اصلی Storj شامل Siacoin ، یکی دیگر از پلتفرم های ذخیره سازی ابری غیر متمرکز ، Filecoin و MaidSafe Coin هستند.

چند کوین STORJ در گردش است؟

در ابتدا حدود ۵۰۰ میلیون توکن در بلاکچین اتریوم ضرب شد. پس از فروش آزمایشی،تعداد ۷۵ میلیون دستگاه از آنها سوزانده شد. در حال حاضر کل توکن های موجود در گردش فقط ۴۲۵ میلیون است.

در سال ۲۰۱۷ ، قبل از فروش توکن ، این شرکت ۲۴۵ میلیون توکن را در ذخیره ای قفل کرد. خود فروش توکن ۷۰ میلیون توکن در گردش داشت

STORJ چیست؟آشنایی با پلتفرم STORJ

STORJ چگونه کار می کند؟

کار با نحوه عملکرد شبکه Storj با شباهت ظاهری آن با فناوری torrent شروع می شود. تورنتها به عنوان شبکه های همتا به همتا عمل می کنند که در آن هر فایل ذخیره شده به بخشهای کوچک متعددی تقسیم می شود که سپس بین کاربران توزیع می شود. کاربران هر دو کپی یک فایل را ذخیره و نگهداری می کنند. شخصی که می خواهد نسخه ای را درخواست کند ، به امید دریافت قطعاتی از فایل مورد نظر از کاربرانی که آن را دارند (“دانه ها”) ، یک درخواست را به شبکه ارسال می کند. در نهایت ، نرم افزار مشتری تورنت قطعات فایل را از بذرهای مختلف کامپایل می کند و فایل اصلی را بازسازی می کند.

فرایند تقسیم فایل ها دراین شبکه را تکه تکه شدن فایل می نامند. شبکه Storj به جای تأمین کل فایل از یک منبع ، به کاربر اجازه می دهد تا قطعات فایل مورد نظر را از چندین منبع به طور همزمان بارگیری کند. این سیستم انتقال فایل غیر متمرکز باید به Storj اجازه دهد تا خود را به عنوان یک راه حل بارگیری سریعتر در مقایسه با سایر ارائه دهندگان ذخیره سازی نشان دهد.
استورج با تقسیم فایلها به صورت تکه تکه ، امکان دسترسی یک سازمان یا شرکت واحد به فایلهای کامل را حذف می کند. در حالی که تورنتها اطلاعات مربوط به قطعات فایل را به صورت عمومی منتشر می کنند ، فقط بارگذاری کنندگان از موقعیت فایل ها در این پلتفرم مطلع هستند. به این ترتیب ، Storj می خواهد حفاظت از حریم خصوصی طرفهای درگیر در فرایند انتقال پرونده را ارتقا دهد.

سیستم های افزونگی و حذف در STORJ

سیستم خرد کردن توسط استورج با خطرات متعددی روبرو است که توسعه دهندگان مجبور به مقابله با فناوری های مناسب هستند. با آگاهی از اینکه قطعات فایل در رایانه های مختلف در بستر استورج توزیع می شوند ، ممکن است کاربران به درستی تعجب کنند که پس از تصمیم برخی کاربران برای قطع استفاده از Storj یا خاموش کردن سیستم های خود به هر دلیلی ، چه اتفاقی می افتد. به منظور جلوگیری از عدم دسترسی به تکه های مورد نظر ، پلتفرم Storj سیستم افزونگی را در شبکه خود پیاده سازی کرده است:

این سیستم بر اساس استفاده از قطعات اصطلاحاً برابری است. Storj به کاربران کمک می کند تا قدرت افزونگی را برای هر فایلی که بارگذاری می کنند تعیین کنند و تکه های برابری ایجاد کند. بر این اساس ، سیستم قرار است شبکه را در برابر از بین رفتن ناخواسته فایل ها محافظت کند.
با این حال ، سیستم برابری پارچه به سختی می تواند به عنوان یک راه حل ضد آب در دراز مدت عمل کند ، هنگامی که با گذشت زمان احتمال از بین رفتن پرونده ها بیشتر می شود. توسعه دهندگان Storj امیدوارند با سازماندهی ممیزی ها و بررسی های دوره ای شبکه ، با این مشکل مقابله کنند ، در حالی که به کاربران توصیه می کنند هر زمان که بخواهند دوباره فایل های خود را بارگذاری کنند ، همین کار را انجام دهند.
در عین حال ، برخی نگرانی ها وجود دارد که سیستم افزونگی Storj ممکن است باعث کندی شبکه شود. به منظور جلوگیری از این امر ، شبکه مجموعه ای از قوانین را برای حذف پرونده هایی وضع کرده است که به عنوان بخشی از سیستم افزونگی بیش از حد تکرار می شوند.

حفاظت از فایل در STORJ

یکی از تفاوت های کلیدی که شبکه Storj را از سیستم های مبتنی بر torrent جدا می کند ، رمزگذاری هر قطعه از فایل مورد نظر است. این سیستم برای کاهش خطرات دسترسی غیرمجاز کاربران به پرونده هایی که به عنوان بخشی از سیستم خرد کردن پلتفرم توزیع می شوند ، کاهش یافته است

این احتمال که کاربرانی که دارای فایل هستند ممکن است از محتوای تکه ها مطلع شوند ممکن است برای کسانی که احساس می کنند این اطلاعات حساس را به خطر می اندازد مشکل ساز شود. این نقطه ای است که Storj از “مستاجران” یا بارگذاری کنندگان فایل خود می خواهد تا قبل از ارسال فایل ها به سیستم خرد کردن ، فایل ها را فشرده و رمزگذاری کنند. رمزگذاری با اختصاص یک کلید منحصر به فرد به یک فایل واحد انجام می شود.
از آنجا که داده ها با کلید خصوصی کاربر در دستگاه خود رمزگذاری می شوند ، از میزبان داده ها یا “کشاورزان” نمی دانند که یک فایل کامل در واقع شامل چه مواردی است. در عوض ، آنها یک قطعه از یک فایل بزرگتر را که رمزگذاری شده است و در نتیجه غیر قابل استفاده می شود دریافت خواهند کرد مگر اینکه کلید رمزگذاری و بقایای باقی مانده را در دست بگیرند.
هکرهای احتمالی که می خواهند به فایل مورد نظر دسترسی غیرقانونی داشته باشند ، باید تمام تکه های آن را پیدا کنند ، که بدون کلید خصوصی به سختی امکان پذیر است. تا زمانی که آنها نتوانند کشاورزان را تا حدودی متقاعد کنند که تکه های خود را ارسال کنند و کلید را از مستاجر بدزدند ، مسلماً در برابر این سیستم ناتوان خواهند بود.

سیستم پل STORJ چیست؟

شبکه مرکزی Storj از مستاجران و کلیدهای خصوصی به عنوان محور اصلی تمرکززدایی استفاده میکند و تلاشهای امنیتی این پلتفرم ، باید به اندازه کافی انعطاف پذیر باشد تا تغییرات احتمالی در چشم انداز تکنولوژیکی فعلی را برآورده کند. یکی از گرایش هایی که ممکن است بر سیستم اصلی Storj تأثیر بگذارد ، تمایل کاربران به تغییر دستگاه های خود هر از چند گاهی است. با توجه به اینکه مستاجران کلیدهای رمزنگاری خود را در دستگاه های محلی ذخیره می کنند که ممکن است تغییر کند ، توسعه دهندگان Storj مجبور شدند با معماری سرور Bridge آشنا شوند تا شرایطی را که در آن کاربران نیازی به دسترسی به فایل های یک دستگاه ندارند ، بررسی کنند.

با در نظر گرفتن این موضوع ، تیم Storj به توسعه و پیاده سازی فناوری سرور Bridge پرداخت. این امکان ذخیره سازی ایمن کلیدهای رمزگذاری بر روی یک سرور اختصاصی را فراهم می کند که دارای فراداده مربوطه است. تیم Storj امیدوار است که این فناوری را در کنار سیستم اشتراک گذاری فایل های آینده پیاده سازی کند ، زیرا تأیید هویت و ذخیره سازی هر دو در ابر انجام می شود.

نقش STORJ Token

توکن (STORJ) پولی است که با آن عملیات پرداخت در بستر پلتفرم مدیریت می شود. هزینه های پرداخت شده توسط مستاجران به وجوهی تبدیل می شود که کشاورز برای تأمین منابع ذخیره و پهنای باند در بستر اصلی دریافت می کند. به منظور اطمینان از اینکه پرداخت ها به آدرس صحیح می رسند ، Storj از کشاورزان می خواهد تا وجود تکه هایی که برای آنها ارسال می شود را بررسی کنند.

Storj یک سیستم ممیزی و تأیید پرونده دارد که شامل ارسال درخواست برای کشاورزان است که باید به آنها پاسخ دهند. این سیستم Proof of Retrievability نامیده می شود و متکی به ارسال چالش Merkle برای کشاورزان به صورت ساعتی است. آنها تنها در صورتی قادر به ارائه پاسخ خواهند بود که تکه های روی هارد دیسک سالم و عاری از دستکاری باقی بمانند.

در صورت تلاش برای تغییر یا حذف پرونده مورد نظر ، تمام پرداخت ها به طور خودکار متوقف می شود. برای گسترش سیستم موجود با انگیزه های اضافی برای بازی عادلانه ، تیم Storj در جهت ایجاد یک سیستم شهرت اختصاصی برای گره های کشاورز خود تلاش خواهد کرد. در سال ۲۰۱۸ ، دراین شبکه حدود ۴۰ هزار گره فعال کشاورز تخمین زده شده است.

از مارس ۲۰۱۹ ، ارزش بازار Storj کمی بالاتر از ۳۰ میلیون دلار بود. بیش از ۱۳۵ میلیون توکن در همان مدت از عرضه ۴۲۵ میلیون واحد در گردش بوده است. در حالی که شرکت Storj Labs کل ذخایر توکن خود را از پیش استخراج کرده است ، توکن ها را می توان با تبدیل شدن به یک کشاورز یا از طریق تجارت در مبادلات ارزهای رمزپایه مانند Binance ، Bittrex و دیگران به دست آورد. STORJ معمولاً در ترکیب با بیتکوین ، اتر ، تتر و سایر ارزها معامله می شود. از آنجا که STORJ مبتنی بر اتریوم است ، کیف پول ERC-20 گزینه مناسبی برای ذخیره توکن های به دست آمده است.

STORJ چیست؟آشنایی با پلتفرم STORJ

استورج برای رسیدن به چه چیزی تلاش می کند؟

برای اینکه بتواند در نهایت ارائه دهندگان فضای ذخیره سازی ابری غالب مانند گوگل و آمازون را به چالش بکشد ، مدل استورج باید به گونه ای طراحی شود که چندین چالش را برآورده کند.

هزینه های پایین تر

هزینه های زیرساختی جاری ناشی از سیستم های ذخیره سازی متمرکز را می توان با مدل غیر متمرکز ارائه شده توسط Storj کاهش داد. با تمرکز بر تمرکززدایی تیم Storj امیدوار است که پلتفرم خود را به عنوان یک راه حل ذخیره سازی ابری مقرون به صرفه ارائه دهد.

با حذف نیاز به راه اندازی مراکز داده ، کاهش هزینه های وعده داده شده توسط Storj باید قیمتهای فعلی ارائه شده توسط ارائه دهندگان ذخیره سازی متمرکز را حداقل ۱/۳ کاهش دهد. این امر با کاهش هزینه های تعمیر و نگهداری ، پهنای باند و خدمات شهری از طریق استفاده از آنچه گروه Storj به عنوان منابع ذخیره سازی کم استفاده در حاشیه شبکه توصیف می کند ، محقق می شود.
اینها برای مشاغل کوچک که نیاز به ذخیره سازی دارند اما هنوز ظرفیت یا بودجه لازم برای ایجاد و نگهداری مراکز داده کامل ، آرایه های هارد دیسک و غیره را ندارند ، مفید خواهد بود. بدون حداقل شرایط استفاده یا هزینه راه اندازی.

ذخیره سازی خصوصی و ایمن تر

مدل ذخیره سازی پیشنهاد شده توسط Storj  روشی شبیه به خود اینترنت است ، به این معنا که هیچ واحد کنترل بر میلیاردها دستگاه در حال استفاده وجود نخواهد داشت. به گفته توسعه دهندگان Storj ، تمرکززدایی اینترنت به مدیریت داده هایی که از طریق آن می رسد  نرسیده است.

این داده ها متمرکز هستند و برای ذخیره به چندین ارائه دهنده جهانی که شبکه ای از مراکز داده را اداره می کنند ، سپرده شده است. این امر با خطرات مختلفی از جمله نقض داده ها ، وقفه های جهانی در ارائه خدمات و هزینه های بالاتر ذخیره سازی همراه است.
Bytom قصد دارد با کاهش وابستگی به پهنای باند یا منابع الکتریکی موجود در مراکز داده ، خدمات ذخیره سازی ابری محبوب مانند Google Drive و Dropbox را به عهده بگیرد. این برنامه ذخیره موقت فایل های بزرگ را ارائه می دهد که می توانند به عنوان بخشی از انتقال نقطه به نقطه به اشتراک گذاشته یا توزیع شوند.
امنیت و حفظ حریم خصوصی با رمزگذاری سرتاسری تأمین می شود که به موجب آن فقط صاحبان فایل ها به داده های خود دسترسی خواهند داشت ، به جای اینکه شرکت ها کنترل کاملی بر اسناد خود داشته باشند. در عین حال ، توزیع جهانی فایل های ارائه شده توسط Storj در مقایسه با ذخیره سازی متمرکزتر به عنوان یک راه حل مطمئن تر معرفی می شود.

مقیاس بندی بهتر

در عصر افزایش تقاضا برای منابع ذخیره سازی داده ها ، شبکه Storj مدل مقیاس پذیری انعطاف پذیرتر را نوید می دهد. ذخیره کل نمونه های داده در زمانی که تمام اقتصادها به استفاده موثر از آنها متکی هستند ، می تواند چالش برانگیز باشد. تیم Storj در ادامه به طراحی شبکه ای پرداخت که قول می دهد تقاضا برای ذخیره سریعتر داده ها و فرمتهای بزرگتر را برآورده کند ، در حالی که فضای کافی برای گسترش در نهایت مطابق با تقاضای عمومی باقی می گذارد. Storj امیدوار است با کمک فناوری خرد کردن ، رمزگذاری و توزیع داده ها در سرتاسر گره ها ، سیستم های سنتی ذخیره سازی اولیه را شکست داده و عملکرد و قابلیت اطمینان بهتری را ارائه دهد.

استورج همچنین می خواهد خود را به عنوان بستر انتقال و پشتیبان گیری رسانه ها معرفی کند. فراتر از فضای ذخیره سازی ابری تجاری ، توسعه دهندگان Storj در حال ارائه خدمات بیشتر برای پلتفرم آن هستند. پشتیبانی طولانی مدت از ذخیره سازی آن باید آن را برای ایجاد بایگانی و ذخیره فایل های پشتیبان و بازیابی برای اهداف نظارتی یا مطابقت مناسب کند. در عین حال ، Storj می خواهد با پشتیبانی از ذخیره سازی حجم زیادی از ویدئو ، صدا ،عکس و سایر فایلها ، به یک بستر تحویل محتوای رسانه ای عمومی تبدیل شود. آنها بر اساس ماهیت تقسیم بندی و توزیع شده برای بارگیری همزمان در دسترس خواهند بود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.