همه بلاکچین ها مثل هم نیستند. نحوه کار آنها توسط یک پروتکل تعیین می شود.

پروتکل در اصل یک لایه اساسی از کد است که نحوه عملکرد را به چیزی می گوید. این برنامه است که پایه نرم افزار هر شبکه مشخصی را تشکیل می دهد. یک پروتکل را مجموعه ای از قوانین بدانید که به نهادها امکان برقراری ارتباط و انتقال اطلاعات را می دهد.

کاربردهای پروتکل

پروتکل ها مختص ارز رمزپایه نیستند. آنها در بسیاری از نقاط وجود دارد.

در اینترنت ، پروتکل ها وب سایت ها را قادر به عملکرد می کنند. رایج ترین پروتکل های اینترنتی HTTP و HTTPS هستند – اگرچه ممکن است TCP / IP و SMTP را نیز مشاهده کنید.

این پروتکل ها کدهای اساسی هستند که به همه برنامه های اینترنتی امکان اجرا می دهد. فیس بوک ، آمازون ، توییتر ، گوگل ، نتفلیکس ، وب سایت های بانکی ، وب سایت های خبری – تقریباً هر وب سایتی که استفاده می کنید با یکی از این پروتکل های اینترنتی کار می کند.

مانند اینترنت ، ارزهای رمزپایه دارای Protocol هستند. هر ارز رمزنگاری شده مانند بیت کوین ، اتریوم و XRP پروتکل متمایز خود را دارد.

پروتکل های ارز رمزنگاری شده فقط به عملکرد چند برنامه اجازه می دهند. گاهی اوقات فقط به خود ارز رمزنگاری شده اجازه می دهد. پروتکل ها امنیت و دسترسی به بلاکچین را فراهم می کنند.

از نظر تاریخی ، ما باید به یک بانک اعتماد کنیم تا صحت حساب بانکی خود را حفظ کنیم و اطمینان حاصل کنیم که پول “مضاعف” خرج نمی شود. این مدل متمرکز مدیریت مالی سنتی است.

اما در دنیای غیر متمرکز بلاکچین ، امنیت توسط Protocol فراهم می شود که امکان ارتباط داده ها را فراهم می کند.

پروتکل چیست؟انواع آن و آشنایی با پروتکل رمزارزهای محبوب

با رشد دنیای دیجیتال ، ما به سازمانهای بیشتری اجازه داده ایم که داده های ما را در اختیار داشته و به آنها دسترسی داشته باشند. ما در بسیاری از وب سایت ها چندین حساب پرداخت داریم.

داشتن داده های شخصی در بسیاری از مکان ها حفظ صحت داده های ما (“رمزعبور ایمیل من چیست؟”) را دشوار می کند و در صورت هک شدن ، داده های ما را آسیب پذیر می کند.

پروتکل های ارز رمزنگاری شده به کاربران امکان مدیریت داده های خود را می دهند. آنها به افراد اجازه می دهند تا در پروتکلی که می توانند برای پرداخت هزینه خدمات و انجام معاملات مالی در سایر وب سایت ها استفاده کنند ، یک حساب – یا کیف پول – ایجاد کنند.

امنیت و هویت منحصر به فرد این برنامه ها ، در سطح بنیادی آن ، در پروتکل است. Protocol ضمن ایجاد امنیت ، برنامه های موجود در بالای آن را نیز تأمین می کند.

چرا این باحال است؟

این به این معنی است که شما داده های منحصر به فرد خود را دارید و از قدرت و اطمینان بیشتری به انواع کالاها و خدمات دسترسی دارید.

پروتکل های نازک و پروتکل های چربی چیست؟

تفاوت کلیدی بین پروتکل های ارز رمزنگاری شده و پروتکل های اینترنتی این است که اولی معمولاً به یک تا چند برنامه کاربردی اجازه می دهد در حالی که دومی بسیاری از برنامه ها را برای اجرا فراهم می کند.

به همین دلیل است که به پروتکل های ارز رمزنگاری شده چربی گفته می شود: برنامه های کاربردی بسیار کمی روی آنهاست. پروتکل های اینترنتی نازک هستند: آنها هزاران و هزاران و حتی میلیون ها برنامه را که روی آنها اجرا می شود ، دارند.

با هر ارز رمزنگاری شده ، پروتکل یک مقدار است. این همان چیزی است که بلاکچین را قدرت می بخشد و ارز رمزپایه را قادر می سازد آنچه را که قرار است انجام دهد ، انجام دهد.

پروتکل چیست؟انواع آن و آشنایی با پروتکل رمزارزهای محبوب

نمونه هایی از پروتکل های رمزنگاری

Bitcoin

بیت کوین شناخته شده ترین پروتکل ارز رمزنگاری شده است. این یک سیستم نقدی نظیر به نظیر است که افراد را قادر می سازد بدون هیچ شخص ثالث قابل اعتماد (یک بانک) با یکدیگر معاملات مالی انجام دهند.

این پروتکل معاملات غیر برگشت پذیر را مجاز می داند و از هرگونه هزینه مضاعف جلوگیری می کند. فن آوری هایی که بیت کوین را به آنچه در آن است تبدیل می کنند شامل هش ، امضای دیجیتال ، رمزنگاری با کلید عمومی ، استخراج P2P و اثبات کار است.

Ethereum

با بیت کوین متفاوت است زیرا خدمات اولیه آن از طریق قراردادهای هوشمند است ، برنامه هایی که با دخالت اندکی از اشخاص ثالث اجرا می شوند و رجیستری از بدهی ها و بازارها را ذخیره می کنند در حالی که امکان جابجایی وجوه را نیز فراهم می کنند.

Ripple

که ارز بومی آن XRP است. بستری است که در سال ۲۰۱۲ راه اندازی شده است. عملکرد اصلی آن این است که به بانک ها ، ارائه دهندگان پرداخت و مبادلات دارایی دیجیتال اجازه ارسال پول در سطح جهان را بدهد.

این از یک دفتر اجماع توزیع شده منبع باز استفاده می کند و از توکن هایی پشتیبانی می کند که می تواند به انواع ارزهای مختلف از جمله فیات ، سایر ارزهای رمزپایه یا دارایی های دیگر باشد.

Hyperledger

هایپرلجر رهبران صنایع مختلف از جمله تأمین مالی ، تولید ، فناوری و اینترنت اشیا را متحد می کند و پشتیبانی از معاملات تجاری بین المللی ، تجارت زنجیره تأمین و خدمات فناوری را امکان پذیر می کند.

در سال ۲۰۱۵ توسط بنیاد لینوکس آغاز به کار کرد ، از پایتون پشتیبانی می کند و یک کانال امن فراهم می کند که افراد می توانند از طریق آن اطلاعات خصوصی را به اشتراک بگذارند.

Openchain

بستری را برای سازمان ها برای صدور و مدیریت دارایی های دیجیتال فراهم می کند. مانند یک شرکت مبتدی فروش رمزهای امنیتی یا ارزش سهام. برخلاف سایر پروتکل ها ، این توافق اجباری را تقسیم می کند ، که به افراد اجازه می دهد نمونه های منحصر به فردی ایجاد کنند که دارای یک اقتدار واحد باشند.

Corda

ارز رمزنگاری بومی ندارد و اصولاً توسط موسسات مالی تحت نظارت برای ثبت ، نظارت و همسویی در توافق نامه های مالی خود استفاده می شود. این یک پروتکل منبع باز است و از تبدیل بلاکچین به سناریوهایی که با سناریوهای بانکی همسو نیستند جلوگیری می کند.

دفتر توزیع شده Symbiont

دفتر توزیع شده Symbiont می تواند در هر ثانیه ۸۰،۰۰۰ تراکنش را پردازش کند و موسساتی را هدف قرار می دهد که نیاز به اجازه ابزارهای پیچیده مالی دارند. در سال ۲۰۱۶ به عنوان کیت توسعه مجمع ، دفتر توزیع مجاز سیستم قراردادهای هوشمند Symbiont معرفی شد.

این پروتکل های فوق و سایر پروتکل ها برای تأمین انرژی دارایی هایی که در بازار ارزهای رمزپایه مشاهده می کنید وجود دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *